Gescheurde buitenste meniscus

Er komt een 53 jarige, sportieve vrouw bij de dokter. Zij heeft al geruime tijd knieklachten. De pijn is niet constant aanwezig. Onbelast kan ze alles. Alleen helemaal strekken lukt niet of de knie schiet dan op slot. Als de knie wordt belast met bijvoorbeeld een potje tennis of een stukje hardlopen, verergeren de klachten.
Mevrouw is bij de fysio geweest. Heeft oefeningen gedaan. Zelfs het slikken van ontstekingsremmers en het terugnemen van de belasting, niets helpt.

Nu, na een bepaalde beweging, is de pijn alleen maar heviger geworden. Traplopen gaat niet meer zonder pijn.

De huisarts stelt een MRI scan voor en er blijkt een scheurtje in de buitenste meniscus te zitten (de voetbalknie). En dit kan worden verholpen door de knie te opereren.

Anatomie / Fysiologie

De meniscus is een C-vormig flexibele kraakbeen scheef tussen het boven- en onderbeen. Je hebt een binnen-
en een buitenmeniscus, een soort kussentjes. Ze liggen als het ware met de opening van de C naar elkaar toe.
Ze zorgen voor extra stabiliteit. 
Naarmate we ouder worden, verandert het weefsel van de meniscus. Het wordt minder flexibel, minder veerkrachtig. Dit proces begint al rond ons 30e levensjaar.
Door een draaiing in de knie kunnen er al scheurtje(s) ontstaan. Deze kunnen bij weinig belasting niet eens voelbaar zijn. Bij wat meer belasting, zoals bij o.a. sporters, kan een scheurtje steeds meer klachten geven, omdat deze tussen het onder- en bovenbeen klem komt te zitten. Het weefsel kan gaan irriteren in de knie en er ontstaan ontstekingsreacties. Dit geeft vervolgens weer extra pijnklachten.

Artoscopie

De  huisarts verwijst door naar de orthopeed. Na een  bezoekje aan de anesthesist wordt tijdens een dagopname het gedeelte van de scheur aan de binnenzijde verwijderd. In dit geval kan dat, omdat de scheur horizontaal zit. Je kunt de meniscus echter op verschillende manieren scheuren.

Als je wat jonger bent, is er zelfs nog de mogelijkheid om de scheur te hechten. Je weefsel is dan nog flexibel. In dit geval kan dit echter niet. Gekozen wordt voor een ruggenprik als verdoving. Behalve wat pijnmedicatie wordt verder niets geslikt en de operatie kan worden gevolgd via een eigen scherm. De orthopeed vertelt regelmatig wat hij doet en wat hij in de knie ziet.
Uiteindelijk blijkt het toch een degeneratie van de meniscus te zijn. Zoals hij het vertelt: “grijze haren, rimpels van buiten, ook rimpels van binnen.” De operatie

Revalidatie

Dezelfde dag weer naar huis. De knie voelt behoorlijk stijf. Door de paracetamol voel je verder geen pijn. Thuis ook nog een keer paracetamol slikken voor het naar bed gaan. Die avond worden nog de krukken gebruikt. De volgende dag valt de pijn reuze mee en tegen alle adviezen in, geen pijnbestrijding meer. Tenslotte moet het lichaam dat ook weer verwerken en er energie aan besteden.
Nog steeds valt de pijn mee, wat stijfjes. Lopen zonder krukken gaat ook redelijk zolang er geen zijwaartse bewegingen worden gemaakt. Gedurende de dag wat oefeningen (lichte buigingen van de knie in ruglig en in buiklig) gedaan met de knie.
De dag er op mag ’s middags het verband er af. Even lekker douchen en de wondjes daarna weer afdekken met pleisters. Vervolgens met een kous overdag verder. De pijn is nog minder en de beweeglijkheid wordt weer meer.

Na een week een kwartiertje fietsen zonder kracht. Hierdoor wordt de stijfheid al een stuk minder. Stukjes wandelen gaat nu ook.

Na 3 weken weer werken. Lang staan is wel voelbaar, dus goed afwisselen tussen staan en zitten.
Als sport wordt toegevoegd baantjes borstcrawl in het zwembad. Verder lopen op een minitrampoline. Zonder bewegen voelt de knie stijver en pijnlijker dan met bewegen.